Zasada „nie czyń poważnych szkód” (do no significant harm, DNSH) przestała być wyłącznie unijnym hasłem wpisanym do dokumentów strategicznych. Dziś stanowi realny obowiązek dla beneficjentów środków europejskich, w tym zamawiających prowadzących postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Samo zadeklarowanie zgodności inwestycji z wymaganiami środowiskowymi już jednak nie wystarcza. Konieczne staje się odpowiednie przygotowanie dokumentacji zamówienia, prawidłowe opisanie wymogów środowiskowych oraz umiejętne formułowanie kryteriów oceny ofert. Autorki pokazują, jakie cele środowiskowe wynikają z zasady DNSH, jakie błędy najczęściej popełniają zamawiający oraz w jaki sposób praktycznie uwzględniać aspekty środowiskowe w postępowaniach prowadzonych z wykorzystaniem środków unijnych.
Autor: Aneta Szyndler
JAK POKAZUJE ANALIZA KRAJOWEGO RYNKU ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH, W TYM ANALIZA ORZECZEŃ WYDAWANYCH PRZEZ KRAJOWĄ IZBĘ ODWOŁAWCZĄ, WIELU WYKONAWCÓW, UCZESTNICZĄC W PROCEDURZE UDZIELENIA ZAMÓWIENIA PUBLICZNEGO I ZASTRZEGAJĄC INFORMACJE ZAWARTE W PRZEKAZYWANEJ ZAMAWIAJĄCEMU DOKUMENTACJI JAKO OBJĘTE TAJEMNICĄ PRZEDSIĘBIORSTWA, NIE POTRAFI SKUTECZNIE DOKONAĆ TAKIEGO ZASTRZEŻENIA. PODOBNIE JEST Z ZAMAWIAJĄCYMI, KTÓRZY DOPUSZCZAJĄ SIĘ UCHYBIEŃ PRZEZ NIEWŁAŚCIWE POSTĘPOWANIE Z ZASTRZEŻONYMI INFORMACJAMI. ARTYKUŁ PRZYBLIŻA ZAGADNIENIE I ZAWIERA WSKAZÓWKI, JAK PRAWIDŁOWO POSTĘPOWAĆ Z INFORMACJAMI MAJĄCYMI STATUS TAJEMNICY PRZEDSIĘBIORSTWA.