Punktem wyjścia rozważań dotyczących stosowania zasady DNSH w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego powinien być zrównoważony rozwój. Definicja zrównoważonego rozwoju zawarta jest m.in. w raporcie Nasza wspólna przyszłość (Our Common Future), opublikowanym w 1987 r. przez Światową Komisję Środowiska i Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych. Definicja brzmi następująco: rozwój, który zaspokaja potrzeby obecnych pokoleń bez pozbawiania przyszłych pokoleń możliwości zaspokajania ich własnych potrzeb. Polityka Unii Europejskiej od wielu lat skupia się na wprowadzaniu w państwach członkowskich wielu rozwiązań w wymiarze zarówno społecznym, jak i środowiskowym. Rozwiązania te mają na celu prowadzenie gospodarki, która jest neutralna dla klimatu, nie angażuje nadmiernych zasobów, cechuje się niską emisją gazów cieplarnianych, innymi słowy – gospodarkę, którą można nazwać ekologiczną. Jak wskazano w motywie siódmym preambuły rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje (dalej: rozporządzenie zielonej taksonomii1): Ze względu na systemowy charakter globalnych wyzwań środowiskowych potrzebne jest systematyczne i perspektywiczne podejście do zrównoważenia środowiskowego, które uwzględnia rozwój negatywnych tendencji, takich jak zmiany klimatu, utrata bioróżnorodności, nadmierne zużycie zasobów w skali światowej, niedobór żywności, zubożenie warstwy ozonowej, zakwaszanie oceanów, pogorszenie się systemu wody słodkiej oraz zmiany użytkowania gruntów, jak również pojawianie się nowych zagrożeń, w tym niebezpiecznych substancji chemicznych i ich połączonych efektów.
Mając na celu walkę z ww. zagrożeniami, Unia Europejska postanowiła zachęcić przedsiębiorców i inne po...
Zasada „nie czyń poważnych szkód” w zamówieniach publicznych
Zasada „nie czyń poważnych szkód” (do no significant harm, DNSH) przestała być wyłącznie unijnym hasłem wpisanym do dokumentów strategicznych. Dziś stanowi realny obowiązek dla beneficjentów środków europejskich, w tym zamawiających prowadzących postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Samo zadeklarowanie zgodności inwestycji z wymaganiami środowiskowymi już jednak nie wystarcza. Konieczne staje się odpowiednie przygotowanie dokumentacji zamówienia, prawidłowe opisanie wymogów środowiskowych oraz umiejętne formułowanie kryteriów oceny ofert. Autorki pokazują, jakie cele środowiskowe wynikają z zasady DNSH, jakie błędy najczęściej popełniają zamawiający oraz w jaki sposób praktycznie uwzględniać aspekty środowiskowe w postępowaniach prowadzonych z wykorzystaniem środków unijnych.