Na podstawie art. 223 ust. 2 ustawy Pzp zamawiający poprawia w ofercie:
POLECAMY
- oczywiste omyłki pisarskie
- oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek
- inne omyłki, polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty
– i niezwłocznie zawiadamia o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona.
Poprawianie w ofercie omyłek to czynność dokonywana na etapie badania ofert i jest obowiązkiem zamawiającego. W przypadku poprawienia w ofercie innej omyłki zamawiający wyznacza wykonawcy odpowiedni termin na wyrażenie zgody na poprawienie w ofercie innej omyłki lub zakwestionowanie jej poprawienia. Brak odpowiedzi w wyznaczonym terminie uznaje się za wyrażenie zgody na poprawienie omyłki (art. 223 ust. 3 ustawy Pzp). Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli wykonawca w wyznaczonym terminie zakwestionował poprawienie omyłki, o której mowa w art. 223 ust. 2 pkt 3. Jest to unormowane w art. 226 ust. 1 pkt 11 ustawy Pzp. Jeżeli wykonawca nie wyraził zgody na poprawienie innej omyłki, co spowodowało brak możliwości wybrania oferty złożonej przez wykonawcę jako najkorzystniejszej, zamawiający zatrzymuje wadium wraz z odsetkami, a w przypadku wadium wniesionego w formie gwarancji lub poręczenia, o których mowa w art. 97 ust. 7 pkt 2–4 ustawy Pzp, występuje odpowiednio do gwaranta lub poręczyciela z żądaniem zapłaty wadium.
Należy dodać, że zgodnie z regułami logiki z nieprawdy może wynikać wszystko, a więc omyłka (jako nieprawda) niekoniecznie musi być poprawiona tylko w jeden sposób. Dlatego może zaistnieć sytuacja, że wykonawca zaproponuje odmienną możliwość poprawienia innej omyłki, niż wskazał zamawiający. Oczywiście takie działanie wykonawcy musi być dokonane w zakreślonym przez zamawiającego terminie, zgodnie z art. 223 ust. 3 zdanie pierwsze ustawy Pzp. Nie jest to unormowane w Prawie zamówień publicznych. Jednak odrzucenie takiej oferty z taką interpretacją nie musi być nieodzowne, gdyż zamawiający powinien móc rozważyć także odrębną wersję poprawiania innej omyłki. A więc zamawiający w takim przypadku musiałby głęboko zastanowić się nad korzystnością wystosowania do wykonawcy kolejnego zawiadomienia o odmiennym sposobie (zaproponowanym przez wykonawcę) poprawy innej omyłki. Nie ulega wątpliwości, że w takim przypadku procedura wyboru najkorzystniejszej oferty zapewne wydłużyłaby się, ale takie kilkudniowe wydłużenie procedury może być warte miliony, a więc można zasugerować, aby zamawiający nie odwracał się od takiego sposobu poprawienia innej omyłki zaproponowanego przez wykonawcę.
Oczywiste omyłki pisarskie
Zgodnie z utrwaloną definicją oczywistej omyłki pisarskiej (art. 223 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp) dotyczy ona takich błędów, które są łatwe do zauważenia, a „oczywistość” omyłki, rozumianej jako określona niedokładność, nasuwa się każdemu, bez potrzeby przeprowadzania dodatkowych badań czy ustaleń. Może to być błąd pisarski, logiczny, przypadkowe przeoczenia lub inna niedokładność, która nasuwa się sama przez się każdemu, a przez dokonanie poprawki tej omyłki właściwy sens oświadczenia pozostaje bez zmian (zob. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 26 listopada 2008 r. [sygn. akt: KIO/UZP 1326/08]). O oczywistej omyłce pisarskiej można mówić, gdy jest ona jednoznaczna dla każdego i każdy taką omyłkę powinien jednakowo poprawić. W wyroku z dnia 6 maja 2013 r. (sygn. akt: KIO 920/13) Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła, uwagę, że: Oczywista omyłka pisarska jest widoczna prima facie, rzuca się w oczy każdemu, stanowi w szczególności przypadkową niedokładność. Oczywistość takiej omyłki wyraża się również w tym, że jej usunięcie jest możliwe bez konie...