Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z orzecznictwa TSUE

20 lipca 2018

NR 156 (Październik 2017)

Wyjaśnienia wszystkich oferentów

0 50

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (ósmej izby) z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie C-131/16 odnosi się do obowiązku wezwania przez zamawiającego wykonawców do zmiany lub uzupełnienia oferty, a także prawa do zatrzymania przez niego gwarancji bankowej w przypadku odmowy dokonania tej czynności. Sprawa dotyczyła złożonego przez Krajową Izbę Odwoławczą wniosku o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym. 

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 10 dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz. U. z 2004 r., L 134, s. 1) i art. 1 ust. 3 dyrektywy Rady 92/13/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. koordynującej przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne odnoszące się do stosowania przepisów wspólnotowych w procedurach zamówień publicznych podmiotów działających w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji (Dz. U. z 1992 r., L 76, s. 14), zmienionej dyrektywą 2007/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. (Dz. U. z 2007 r., L 335, s. 31)

Postępowanie główne

Spółka Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo (prowadząca działalność z zakresu wydobycia ropy naftowej i gazu) opublikowała w dniu 3 czerwca 2015 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ogłoszenie o zamówieniu w procedurze przetargu ograniczonego na usługi cyfryzacji zasobów swego Centralnego Archiwum Geologicznego i przygotowanie elektronicznej wersji dokumentów, które mają zostać udostępnione w wewnętrznej sieci spółki. Przedmiotem zamówienia była usługa polegająca na zeskanowaniu dokumentacji papierowej, obróbce cyfrowej zeskanowanych materiałów i na zapisie materiału na trwałych, powszechnie używanych nośnikach danych, w żądanych formatach numerycznych oraz w postaci mikrofilmu.

W specyfikacji istotnych warunków zamówienia wskazano, że wykonawcy powinni przedstawić wraz z ofertą na usługi dwa materiały. Pierwszy to zapisana na trwałym nośniku zeskanowana odbitka dokumentu przygotowanego przez zamawiającego, poddana edycji w sposób szczegółowo opisany w SIWZ. Drugi to próbka mikrofilmu 35 mm zawierającego naświetlony wynik pracy przedstawionej do oceny w kryterium jakości w formacie A4 oraz jego zwielokrotnienie do formatu A0, tj. 16-krotnie, wraz z opisem metody mikrofilmowania i parametrami technicznymi opisanymi w SIWZ. Jakość pierwszego materiału miała być oceniana w ramach kryteriów oceny ofert, natomiast jakość próbki mikrofilmu – według zasady „spełnia/nie spełnia”, co oznaczało, że w razie niespełnienia wymogu przez próbkę oferta podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp.

W przetargu złożono dwie oferty: jedną łącznie przez wykonawców A. i G., drugą przez D.C. Wykonawcy A. i G. 15 października 2015 r., powołując się na niezamierzoną pomyłkę, zwrócili się do instytucji zamawiającej z wnioskiem o dokonanie poprawki ich oferty w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp, polegającej na zamianie załączonej przez nich do oferty próbki mikrofilmu na nową. Zamawiający uznał nową próbkę mikrofilmu za uzupełnienie dokumentu – w trybie art. 26 ust. 3 Pzp. Jednocześnie wskazał, że wykonawcy A. i G. nie podali wymaganych w SIWZ informacji o metodzie mikrofilmowania próbki i parametrach technicznych, oraz wezwał ich do uzupełnienia tych informacji.

Po zbadaniu obu dostarczonych przez wykonawców A. i G. próbek mikrofilmu zamawiający odrzucił ostatecznie ich ofertę jako niezgodną z wymogami SIWZ. Uznał, że dostarczone próbki mikrofilmu nie pozwalają na odczyt z minimalną rozdzielczością 200 dpi (dots per inch – liczba punktów obrazu przypadająca na cal) z mikrofilmowanej odbitki arkusza A0. W tej sytuacji zamawiający uznał ofertę przedstawioną przez D.C. za najkorzystniejszą. Wykonawcy A. i G. zaskarżyli wówczas do Krajowej Izby Odwoławczej obie te decyzje zamawiającego.

Sąd odsyłający wskazuje, że zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi zamówień publicznych zamawiający może żądać od wykonawców przedłożenia oświadczeń lub dokumentów oraz próbek produktów, które należy dostarczyć w ramach postępowania w sprawie udzielenia zamówienia. Ma on również obowiązek wezwania ich do uzupełnienia – w razie potrzeby – brakujących lub zawierających błędy dokumentów, tak aby były zgodne z wymogami SIWZ, chyba że oferta podlega odrzuceniu z innych względów albo konieczne byłoby unieważnienie postępowania. KIO zastanawia się przede wszystkim nad zgodnością z prawem ciążącego na zamawiającym obowiązku wezwania oferenta do uzupełnienia wymaganego w SIWZ dokumentu lub przedstawienia nowej próbki, jeżeli może to spowodować, że taki oferent dokona zmiany treści oferty, co byłoby ze szkodą dla przejrzystości postępowania przetargowego. Rozważa też zgodność z prawem zatrzymania wpłaconego przez wykonawcę wadium, jeżeli ten nie spełni żądania uzupełnienia dokumentu oraz kwestia interesu prawnego, jaki mają w unieważnieniu oferty wykonawcy D.C. oraz A. i G.

Żądanie wyjaśnienia oferty, które może nastąpić dopiero po zapoznaniu się przez zamawiającego ze wszystkimi ofertami, powinno zostać skierowane w równoważny sposób do wszystkich oferentów znajdujących się w takiej samej sytuacji

Pytania prejudycjalne

W tych okolicznościach KIO zwróciła się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:

1. Czy art. 10 dyrektywy 2004/17 można interpretować w ten sposób, że zamawiający może być zobowiązany do wezwania wykonawców, którzy w określonym terminie (tj. terminie wyznaczonym na złożenie ofert), nie złożyli wymaganych oświadczeń lub dokumentów potwierdzających spełnianie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego (które to pojęcie obejmuje także próbki przedmiotu zamówienia) albo którzy złożyli wymagane przez zamawiającego oświadczenia lub dokumenty zawierające błędy do złożenia brakujących lub korygujących błędy oświadczeń lub dokumentów (próbek) w wyznaczonym dodatkowym terminie bez ustanowienia zakazu, zgodnie z którym uzupełnione dokumenty (próbki) nie mogą zmieniać treści oferty?

2. Czy art. 10 dyrektywy 2004/17 można interpretować w ten sposób, że zamawiający może zatrzymać wadium wykonawcy, jeżeli wykonawca w odpowiedzi na wezwanie do jego uzupełnienia nie złożył dokumentów lub oświadczeń (próbek) potwierdzających spełnianie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego, w sytuacji gdy takie uzupełnienie prowadziłoby do zmiany treści oferty lub gdy ów wykonawca nie wyraził zgody na poprawienie oferty przez zamawiającego, co spowodowało brak możliwości wybrania oferty złożonej przez wykonawcę jako najkorzystniejszej?

3. Czy art. 1 ust. 3 dyrektywy 92/13 należy interpretować w ten sposób, że dane zamówienie, o którym mowa w tym przepisie w części „interes w uzyskaniu danego zamówienia” oznacza „dane, prowadzone postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego” czy też „dany przedmiot zamówienia” (tu: usługa cyfryzacji dokumentacji archiwum zamawiającego), niezależnie od tego, czy w konsekwencji uwzględnienia odwołania zamawiający zobowiązany będzie unieważnić postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego i ewentualnie rozpocząć kolejne?

Zasada równego traktowania

W pytaniu pierwszym sąd odsyłający dąży do ustalenia, czy zasadę równego traktowania wykonawców zapisaną w art. 10 dyrektywy 2004/17 należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie temu, by w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego instytucja zamawiająca wzywała oferentów do przedstawienia wymaganych oświadczeń lu...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 11 wydań czasopisma "Monitor Zamówień Publicznych"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Roczny dostęp do filmów instruktażowych
  • Cykl szkoleń online
  • Indywidualne konsultacje
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy