Dołącz do czytelników
Brak wyników

Prawo

27 sierpnia 2018

NR 149 (Luty 2017)

Oznakowanie według ustawy czy według rozporządzenia

247

W ramach obowiązującej od dnia 28 lipca 2016 r. nowelizacji ustawy – Prawo zamówień publicznych do przepisów regulujących zasady sporządzania przez zamawiającego opisu przedmiotu zamówienia dodany został nowy art. 30a Pzp, dotyczący instytucji oznakowania. 

Ustawodawca określił reguły, na jakich zamawiający może odwołać się w opisie przedmiotu zamówienia do określonego oznakowania dotyczącego przedmiotu zamówienia. Regulacja ta ma charakter wtórny w stosunku do art. 43 dyrektywy 2014/24/UE w sprawie zamówień publicznych i w krajowym porządku prawnym ujęta została w zasadzie w identyczny sposób.

Oznakowanie albo etykieta

Z przepisu ustawy Pzp wynika, iż zamawiający może żądać od wykonawców oznakowania, oznakowania równoważnego albo innych środków dowodowych spełniających warunki określone dla oznakowania. Z rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia (Dz. U. z 2016 r., poz. 1126) wynika natomiast, że obowiązuje otwarty katalog dokumentów przedmiotowych, jakich może żądać zamawiający.

W przepisach dyrektywy 2014/24/UE mowa jest nie o oznakowaniu, lecz o etykietach. Pojęcie oznakowania wykreowane zostało przez polskiego ustawodawcę w procesie implementacji do krajowego porządku przepisów dyrektywy. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23 dyrektywy 2014/24/UE

Ważne!

etykieta oznacza dowolny dokument, zaświadczenie lub poświadczenie potwierdzające, że dany obiekt budowlany, produkt, usługa, proces lub procedura spełniają określone wymogi.

Definicja oznakowania zawarta została w art. 2 pkt 16 Pzp i stanowi niemal dosłowną implementację wspomnianego przepisu dyrektywy.

Pod pojęciem oznakowania należy rozumieć zaświadczenie, poświadczenie lub każdy inny dokument potwierdzający, że obiekt budowlany, produkt, usługa, proces lub procedura spełniają określone wymogi.

Z przedstawionych definicji wynika zatem, iż oznakowanie stanowi rodzaj dokumentu przedmiotowego oraz środka dowodowego stwierdzającego, iż oferowany przez wykonawcę przedmiot zamówienia spełnia wymogi zamawiającego.

Jako przykłady tego typu dokumentu, zgodnie z motywem 75 dyrektywy 2014/24/UE, wskazać należy europejskie oznakowanie ekologiczne, ekoetykiety krajowe lub międzynarodowe. Do tej kategorii można zatem zaliczyć oznakowanie Fairtrade, Fair for Life, Forest Stewardship Council (FSC), Global Organic Textile Standard (GOTS), SA8000 czy Fair Stone.

Odformalizowanie postępowania

Wprowadzona regulacja stanowi przejaw odformalizowania postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, zamawiający nie ma obowiązku szczegółowego charakteryzowania wymogów dotyczących przedmiotu zamówienia – wystarczające jest określenie, iż wymaga on, by oferowany przedmiot posiadał określone oznakowanie.

Ułatwia to również sytuację wykonawców, gdyż wystarczające jest dostarczenie żądanego przez zamawiającego oznakowania – z okoliczności legitymowania się przez wykonawcę określonym oznakowaniem wynika, iż oferowany przez niego przedmiot zamówienia spełnia pewne wymogi.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 Pzp zamawiający – w przypadku zamówień o szczególnych cechach – może w opisie przedmiotu zamówienia, w kryteriach oceny ofert lub w warunkach realizacji zamówienia określić oznakowanie. Oznacza to, iż:

Ważne!

oznakowanie może stanowić jedno z kryteriów oceny ofert lub element określający warunki realizacji zamówienia.

W przypadku kryterium wskazać należy, iż oznakowanie może jedynie stwierdzać określone cechy oferowanego przez wykonawcę przedmiotu zamówienia. Przepis ten stanowi implementację art. 43 ust. 1 zd. 1 dyrektywy 2014/24/UE, z tym zastrzeżeniem, iż w prawie unijnym zawarte zostało przykładowe wyliczenie cech szczególnych zamówienia – chodzi o cechy społeczne lub środowiskowe. Wyliczenie to ma charakter jedynie przykładowy, więc zakres polskiej i unijnej regulacji pozostaje taki sam. Ponadto w art. 30a ust. 2 Pzp dopuszczona została możliwość odwołania się do oznakowania w zakresie niektórych elementów przedmiotu zamówienia. Innymi słowy wykonawca musi legitymować się oznakowaniem nie w stosunku do całego przedmiotu zamówienia, lecz w zakresie określonych przez zamawiającego elementów. Przepis ten stanowi implementację art. 43 ust. 1 zd. 2 dyrektywy 2014/24/UE i nie został zmodyfikowany w stosunku do pierwowzoru.

Zarówno w przypadku, o którym mowa w art. 30a ust. 1 Pzp, jak i w przypadku ust. 2, odwołanie się do oznakowania przez zamawiającego uwarunkowane jest łącznym spełnieniem przesłanek, które określone zostały przez ustawodawcę w ust. 1 pkt 1–5 ww. artykułu. W szczególności istotny jest warunek, by wymóg przedstawienia oznakowania, do którego odwołuje się zamawiający, był związany z przedmiotem zamówienia i w stosunku do niego proporcjonalny.

Ważne!

Możliwość odwołania się do oznakowania uzależniona jest od zagwarantowania, iż ten zabieg nie będzie powodował wyłączenia lub ograniczenia konkurencji

.

W motywie 75 dyrektywy 2014/24/UE wskazane zostało ponadto, iż odwołanie się do etykiet nie powinno skutkować ograniczeniem innowacji. Przesłanki określone w art. 30a ust. 1 pkt 1–5 Pz...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 11 wydań czasopisma "Monitor Zamówień Publicznych"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Roczny dostęp do filmów instruktażowych
  • Cykl szkoleń online
  • Indywidualne konsultacje
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy