W dniu 2 grudnia 2020 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał skargę konstytucyjną spółki ASTWA o zbadanie zgodności z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 623 ze zm.) w zakresie, w jakim wprowadza wymóg uiszczenia opłaty sądowej od skargi na orzeczenie KIO w takiej wysokości, która może uniemożliwić wniesienie tego środka zaskarżenia oraz rozpatrzenie sprawy przez sąd powszechny z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 w zw. z art. 176 ust. 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.
Autor: Redakcja
Przedstawiamy poniżej wybór wyroków Krajowej Izby Odwoławczej, które zostały wydane w grudniu 2020 r. Ich analiza powinna ułatwić interpretację nowej ustawy
– Prawo zamówień publicznych.
Komentarz do ustawy – Prawo zamówień publicznych, opracowany pod redakcją Grzegorza Mazurka, zawiera kompleksowe omówienie regulacji wprowadzonych ustawą z dnia 11 września 2019 r. do sektora zamówień publicznych w Polsce.
Przedstawiamy poniżej wybór wyroków Krajowej Izby Odwoławczej, które zostały wydane w listopadzie i grudniu 2020 r. Ich analiza powinna ułatwić interpretację nowej ustawy – Prawo zamówień publicznych.
Przedstawiamy poniżej wybór wyroków Krajowej Izby Odwoławczej, które zostały wydane w okresie od września do października 2020 r. Ich analiza powinna ułatwić prawidłowe przygotowanie i prowadzenie postępowania o zamówienie publiczne.
Przedstawiamy poniżej wybór wyroków Krajowej Izby Odwoławczej, które zostały wydane w okresie od czerwca do sierpnia 2020 r. Ich analiza powinna ułatwić prawidłowe przygotowanie i prowadzenie postępowania o zamówienie publiczne.
Przedstawiamy poniżej wybór wyroków Krajowej Izby Odwoławczej, które zostały wydane w okresie od czerwca do sierpnia 2020 r. Ich analiza powinna ułatwić prawidłowe przygotowanie i prowadzenie postępowania o zamówienie publiczne.
Wyniki kontroli Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych ujawniły liczne przypadki naruszeń art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843), wprowadzonego ustawą z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 1020)1.
Regulacja zawarta w art. 22d ust. 2 Pzp, wprowadzająca do ustawy expressis verbis zasadę, zgodnie z którą zamawiający może na każdym etapie postępowania uznać, że wykonawca nie posiada wymaganych zdolności, jeżeli zaangażowanie zasobów technicznych lub zawodowych wykonawcy w inne przedsięwzięcia gospodarcze wykonawcy może mieć negatywny wpływ na realizację zamówienia, stanowi instytucję stosunkowo młodą.
Przepis art. 24 ust. 1 pkt 19 Pzp zawiera jedną z obligatoryjnych przesłanek wykluczenia wykonawcy z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, stanowiąc, że z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę, który brał udział w przygotowaniu postępowania o udzielenie zamówienia lub którego pracownik, a także osoba wykonująca pracę na podstawie umowy-zlecenia, o dzieło, agencyjnej lub innej umowy o świadczenie usług, brał udział w przygotowaniu takiego postępowania, chyba że spowodowane tym zakłócenie konkurencji może być wyeliminowane w inny sposób niż przez wykluczenie wykonawcy z udziału w postępowaniu.
Artykuł 179 ust. 1 Pzp stanowi, że środki ochrony prawnej przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy.