Czy wyjaśnienie polegające na uzupełnieniu dokumentów oraz interpretacji treści oferty, złożone na wezwanie zamawiającego, należy utożsamiać z uzupełnieniem tej oferty? Wątpliwość tę rozstrzyga wyrok w sprawie o sygn. akt: KIO1508/17, wydany przez skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej na rozprawie pod przewodnictwem Daniela Konicza.
Dział: Z orzecznictwa
Orzeczenie z dnia 5 października 2017 r. w sprawie C-567/15 Trybunał Sprawiedliwości UE (czwarta izba) wydał w odpowiedzi na pytanie prejudycjalne w kwestii statusu spółki całkowicie należącej do instytucji zamawiającej i spełniającej wobec niej liczne zadania, istotne dla zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym.
Niedopuszczalne jest po terminie złożenia ofert uzupełnianie dokumentów o takie, których nie zawierała jego pierwotna oferta, jak np. zobowiązanie podmiotu trzeciego do oddania do dyspozycji wykonawcy zdolności i środków niezbędnych do realizacji zamówienia. Przepisy i orzecznictwo z tym związane posłużyły KIO do wydania wyroku na korzyść odwołującego w sprawie o sygn. akt: 1755/17 podczas posiedzenia pod przewodnictwem Katarzyny Brzeskiej.
W praktyce zamówieniowej często dochodzi do sytuacji związanych z koniecznością samooczyszczenia się wykonawcy. Wiele zagadnień z tym związanych wymaga jednolitej interpretacji, począwszy np. od możliwości samooczyszczenia w sytuacji gdy podmiot nie poczuwa się do odpowiedzialności za wypowiedzenie umowy, a skończywszy na ocenie sposobów i wyników samooczyszczenia. Warto pod tym kątem przeanalizować orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej.
W rozpatrywanej przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (trzecia izba) 1 marca 2018 r. sprawie sygnowanej C-9/17 wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 1 ust. 2 lit. a dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz. U. z 2004 r.,L 134, s. 114).
Złożenie przez wykonawcę dokumentów, które wprowadzają zamawiającego w błąd, tj. przez świadome ich podanie zamawiającemu, przez zamierzone działanie, powoduje skutek bezpośredni polegający na wykluczeniu takiego wykonawcy z postępowania. W powyższym zakresie nie ma bowiem możliwości wzywania wykonawcy w trybie art. 26 ust. 3 lub 4 Pzp – orzekła Krajowa Izba Odwoławcza.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (szósta izba) w lutym br. wydał wyrok w sprawie C-144/17 odnoszący się do wykładni zasad przejrzystości, równego traktowania i niedyskryminacji, jakie wynikają z art. 49 i 56 TFUE i które zostały przewidziane w art. 2 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicz-
nych na roboty budowlane, dostawy i usługi.
Podczas rozprawy odwoławczej (sygn. akt: KIO 40/18) pod przewodnictwem Ewy Sikorskiej rozważano, czy zaniechanie złożenia w ofercie dokumentów dotyczących zastosowania równoważnych materiałów, urządzeń lub rozwiązań, a następnie złożenie ich wraz z wyjaśnieniami, stanowi niedopuszczalne uzupełnienie lub zmianę treści oferty.
Trybunał Sprawiedliwości UE (dziewiąta izba) w dniu 19 kwietnia 2018 r. wydał wyrok w sprawie C-152/17 mającej za przedmiot wniosek złożony w ramach sporu między włoskimi podmiotami w kwestii dostosowania cen po udzieleniu zamówienia dotyczącego w szczególności usług sprzątania dworców kolejowych.
W ocenie Izby wystarczające jest obecnie przedstawienie dokumentu aktualnego na dzień jego złożenia, z datą po dniu składania wniosków, z poświadczeniem stanu faktycznego na dzień wystawienia dokumentu, o ile zachowuje on swą aktualność na dzień składania wniosków (ofert), rozumianą jako brak sprzeczności treściowej z oświadczeniem składanym wstępnie w ramach JEDZ. Tę interpretację, znaną z wcześniejszych wyroków, potwierdziła KIO podczas rozprawy o sygn. akt: 280/18 pod przewodnictwem Anny Kuszel-Kowalczyk.
W sprawie C-76/16, mającej za przedmiot złożony przez Sąd Najwyższy Republiki Słowackiej wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, chodziło o spór między wykonawcami, zwanymi tu łącznie „wykluczonym oferentem”, a Urzędem Zamówień Publicznych Słowacji w przedmiocie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego ogłoszonego przez słowacki związek piłki nożnej.
Przepis art. 93 ust. 1 pkt 7 Pzp dotyczący unieważnienia postępowania charakteryzuje się potrójną negacją w jednym zdaniu, wskutek czego może być niezrozumiały. Wskazują na to dość zróżnicowane interpretacje, m.in. zawarte w orzecznictwie KIO.