Partnerstwo publiczno-prywatne oznacza zgodnie z polskimi przepisami wspólną realizację przedsięwzięcia opartą na podziale zadań i ryzyk pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym1.
Dział: Temat numeru
Do 2021 roku bardzo niewielu zamawiających uwzględniało w umowach w sprawie zamówień publicznych – nawet długoterminowych – postanowienia umowne, które umożliwiały zmianę wynagrodzenia wykonawcy z powodu zmiany cen rynkowych, chociaż przepisy Prawa zamówień publicznych nie zakazywały takiej możliwości.
W trakcie realizacji umów o udzielenie zamówienia publicznego w drugiej połowie 2021 roku można było zaobserwować rosnącą liczbę wniosków wykonawców w sprawie podwyższenia wartości umowy. Wnioski związane były zarówno z gwałtownie rosnącymi cenami niektórych surowców, materiałów, jak i przerywaniem łańcuchów dostaw, które nie tylko wydłużały terminy realizacji, lecz także powodowały gwałtowne skoki cenowe.
Wprowadzona przepisami nowego Pzp waloryzacja (choć w niektórych sytuacjach, w zależności od przyjętej formuły, dopuszczalny byłby również termin „indeksacja”) budzi nadzieje wykonawców i znaczne obawy zamawiających.
Nowa ustawa Prawo zamówień publicznych za jeden z celów postawiła sobie poszerzenie zastosowania konkurencyjnych trybów negocjacyjnych. Czy przepisy ułatwiają ich zastosowanie i zachęcają do rozmowy z potencjalnymi wykonawcami na etapie postępowania?
Objęcie od dnia 1 stycznia 2021 r. obowiązkiem sporządzania i przekazywania ofert elektronicznych także postępowań o wartości mniejszej niż progi unijne, choć co do zasady słuszne, w praktyce pokazało, że związane z elektronizacją problemy i wątpliwości pojawiają się nadal. Kilka kluczowych z nich przedstawiam w niniejszym artykule.
Nowe Prawo zamówień publicznych było promowane pod hasłem dobrych zmian, skrócenia terminów związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem postępowań o udzielenie zamówień publicznych, zmniejszenia obowiązków prowadzonych postępowań w związku z wprowadzeniem elektronizacji zamówień publicznych. Tymczasem rzeczywistość jak zwykle okazała się brutalniejsza, ukazała mankamenty nowych przepisów, urealniła czas trwania procedur, w tym obnażyła niedoskonałości elektronizacji.
Nowe Prawo zamówień publicznych, obowiązujące od blisko roku, zlikwidowało wiele wątpliwości nurtujących uczestników rynku zamówieniowego pod rządami poprzedniej ustawy. A ponieważ natura nie znosi próżni – wygenerowało kolejne.
Ustawa Prawo zamówień publicznych reguluje wiele nowych kwestii, natomiast w praktyce zamówień publicznych zdarzają się sytuacje, które nie są uregulowane w przepisach lub zostały uregulowane, ale budzą wątpliwości co do zastosowania. Poniżej wskazano pięć kwestii, w stosunku do których powstają wątpliwości praktyczne.
Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie: jak prawidłowo, skutecznie i w sposób niedyskryminacyjny oraz zapewniający uczciwą konkurencję opisać przedmiot zamówienia publicznego, aby w efekcie otrzymać produkt o oczekiwanych przez zamawiającego cechach i funkcjonalnościach.
Kwestia realizacji zamówienia publicznego przy pomocy podwykonawców nie jest nowa. Obowiązująca od dnia 1 stycznia 2021 r. ustawa z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych nie wprowadza w tym zakresie zmian w stosunku do poprzednio obowiązujących przepisów.
Przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. (Dz. U. poz. 2019 ze zm.) stwarzają wykonawcy uprawnienie zwrócenia się do zamawiającego o wyjaśnienie treści specyfikacji warunków zamówienia (SWZ) i oczekiwania na uzyskanie odpowiednich wyjaśnień. W konsekwencji niejednokrotnie prowadzą do zmiany treści SWZ. Uprawnienia te nie są jednak zupełnie dowolne, ponieważ niezbędne jest dopełnienie wymogów określonych ustawowo.